Sorour Darabiİran/Fransa Iran/France

13 Mayıs Pazar / 13 May Sunday

15.00 - 19.00
bomontiada ALT
Persian/ Turkish & English (surtitles)
40 TL / 25 TL

Siz nötr bir dünyadan geliyor olsaydınız ve birden bire her şey cinsiyetli hale gelseydi nasıl olurdu? İranlı dansçı Sorour Darabi bu soruya kişisel bir cevap veriyor. Anadili olan Farsçada dişil ya da eril bir biçim yok. Fransa’da yaşamaya başladığından beri fiilen her şeyin, istisnasız her şeyin ya eril ya da dişil olduğu bir dünyaya ayak uydurmanın yollarını aramaya devam ediyor. Farsçada cinsiyet kelimesi جنسیت , jenssiat diye okunuyor ve aslında “maddiyat” anlamına geliyor. Nesneler için kullanıldığında onların yapıldığı malzemeyi ifade ediyor. İnsanlar ya da diğer canlılar için kullanıldığında ise eşey belirtiyor. Dolayısıyla kendi dilinde “masanın cinsiyeti ahşap.” Peki kendi cinsiyeti, deri mi, et mi, kemik mi, kas mı, kan mı, damar mı, hücreler mi…?

Loïc Touze, Raïssa Kim, Florence Diry, Pauline Brun, Jule Flierl, Clair. E Olivelli, Zar Amir Ebrahimi’ye teşekkürler

Institut Français İstanbul Institut Français İstanbul desteğiyle

Fotoğraf Mehrdad Motejalli
Konsept, koreografi ve icra Sorour Darabi
Işık Yannick Fouassier
Işık Operatörü  Jean-Marc Ségalen
Dış göz Mathieu Bouvier
İdare Charlotte Giteau
Turne Organizasyon Sandrine Barrasso
Yapımcı Météores
Ortak yapımcılar Festival Montpellier Danse, ICI-CCN de Montpellier L-R Midi- Pyrénées, CND Pantin’den stüdyo rezidans desteği ile, Honolulu-Nantes, Théâtre de Vanves

What if you were coming from a neutral world and, all of a sudden, everything had a gender? The Iranian dancer, Sorour Darabi has a personal answer to this question. In her/his mother tongue, Farsi, there is neither a masculine nor a feminine form. Ever since she/he has been living in France, she/he continues to find ways of adapting to a world in which literally everything is either masculine or feminine. With no exception.

In Farsi, the word « gender » is pronounced «جنسیت jenssiat », which means material. When it applies to objects, it refers to their materiality. When it applies to living beings, humans or animals, it refers to their sexes. Therefore, in her/his language, the “gender of the table is wood.” So, is her/his gender the skin, the flesh, the bones, the muscles, the blood, the blood vessels, the capillaries, the cells …?

Thanks to Loïc Touze, Raïssa Kim, Florence Diry, Pauline Brun, Jule Flierl, Clair. E Olivelli, Zar Amir Ebrahimi

With the support of Institut Français İstanbul Institut Français İstanbul

Photography Mehrdad Motejalli
Concept, choreography and performance Sorour Darabi
Lights Yannick Fouassier
Lighting Operator  Jean-Marc Ségalen
Outside eye Mathieu Bouvier
Administration Charlotte Giteau
Touring Sandrine Barrasso
Production Météores
Coproduction Festival Montpellier Danse, ICI-CCN de Montpellier L-R Midi- Pyrénées, CND Pantin’den stüdyo rezidans desteği ile, Honolulu-Nantes, Théâtre de Vanves

Sorour Darabi Paris’te yaşayan ve çalışan İranlı alaylı bir sanatçı. İran’da aktif olarak çalışırken yeraltı örgütü ICCD’ye üyeydi ve Fransa’ya doğru yola çıkmadan önce çalışmaları bu örgütün düzenlediği Untimely (Tahran) festivalinde sahnelendi. CCN de Montpellier’de aldığı eğitim sırasında zaman içindeki dönüşüm ve kişinin çevre ile beraber yaşamasını sorgulayan solo çalışması Subject to Change (Değişiklik Yapılabilir)’i üretti. 2016’da, Festival Montpellier Danse’da, dil, cinsiyet kimliği ve cinsellik kavramlarını ele alan solo çalışması Farci.e’yi üretti. Bir sonraki projesi duygulanım, savunmasızlık ve duygulanan varlıklara övgü niteliğindeki Savusun, Muharrem ayının yas törenlerinden esinleniyor ve yas, korku ve acı gibi duygu sorularıyla ilgileniyor. Geçmişte Jule Flierl ve Pauline Brun ile birlikte çalışmış ve gelecek projelerde Paula Pi ve Ligia Lewis ile çalışacak.

Sorour Darabi is a self-taught Iranian artist living and working in Paris. Working actively in Iran, s/he was a part of the underground organisation ICCD, whose festival Untimely (Teheran) hosted their work before their departure for

France. During studies at the CCN de Montpellier s/he created the solo Subject to Change, a performance that questions transformation with regards to time and one’s cohabitation with an environment. In 2016, s/he created Farci.e, a solo dealing in notions of language, gender identity and sexuality, at the Festival Montpellier Danse. Their next project, Savusun, an ode to affect, to vulnerability, and to beings who are affected, is inspired by the grieving ceremonies of the Muharram and deals in questions of emotions: grief, fear, and suffering. S/he has been a performer with Jule Flierl and Pauline Brun, and will perform in upcoming projects by Paula Pi and Ligia Lewis.